Es una de las reglas más sorprendentes: el caso del sustantivo depende de la última cifra del número.
| número | forma del sustantivo | ejemplos |
|---|---|---|
| 1 (21, 31…) | nominativo singular; jedan / jedna / jedno concuerda | jedan grad, jedna žena, jedno selo, dvadeset jedan grad |
| 2, 3, 4 (22, 33, 104…) | genitivo singular (forma «paucal»); dva (m./n.), dvije (f.) | dva grada, tri žene, četiri sela, dvije kuće |
| 5 a 20, 25…, y 11–14 | genitivo plural | pet gradova, šest žena, deset sela, jedanaest ljudi |
Los adjetivos siguen: dva nova grada, dvije nove kuće, pet novih gradova.
Concordancia del verbo:
Ejemplos cotidianos: jedan sat, dva sata, pet sati (horas); jedna godina, dvije godine, pet godina (años); dvije marke, deset maraka.
Numerales colectivos para grupos mixtos y niños: dvoje, troje, četvero / četvoro + genitivo plural: dvoje djece — dos niños; Bilo nas je troje. — Éramos tres.
Ordinales (como adjetivos): prvi, drugi, treći, četvrti, peti…; fechas: prvog maja / prvoga svibnja — el uno de mayo.
Referencias: 11 jedanaest, 12 dvanaest, 20 dvadeset, 30 trideset, 100 sto / stotina, 1000 hiljada / tisuća.
Traduce las palabras de tus lecturas, repásalas con tarjetas y practica con frases para completar.
wortlo.com →