Διαλειμματική επανάληψη: ξαναδές μια λέξη λίγο πριν την ξεχάσεις
Αν διαβάσεις μια λέξη δέκα φορές το ίδιο βράδυ, έχεις την εντύπωση ότι την ξέρεις. Μια εβδομάδα μετά, έχει εξαφανιστεί. Αν τη δεις τρεις φορές, αλλά σε διαφορετικές μέρες, το αποτέλεσμα είναι πολύ καλύτερο.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Γερμανός ψυχολόγος Hermann Ebbinghaus μέτρησε τη δική του μνήμη μαθαίνοντας λίστες με συλλαβές χωρίς νόημα. Περιέγραψε αυτό που από τότε λέμε καμπύλη της λήθης: ξεχνάμε γρήγορα αμέσως μετά τη μάθηση και ύστερα πιο αργά. Και κάθε επανάληψη κάνει την καμπύλη να ξεκινά από πιο ψηλά και να γίνεται πιο επίπεδη.
Σχηματικό διάγραμμα, χωρίς κλίμακα.
Από εδώ γεννήθηκε η ιδέα της διαλειμματικής επανάληψης: ξαναβλέπεις μια λέξη όταν είσαι έτοιμος να την ξεχάσεις, σε όλο και μεγαλύτερα διαστήματα (την επόμενη μέρα, λίγες μέρες αργότερα, μετά σε εβδομάδες). Τη δεκαετία του 1970, ο Γερμανός δημοσιογράφος Sebastian Leitner την έκανε μια απλή μέθοδο με καρτέλες και ένα κουτί με θήκες: μια λέξη που ξέρεις προχωρά μία θήκη και επανέρχεται αργότερα, μια λέξη που δεν θυμήθηκες γυρίζει στην αρχή.
- Hermann Ebbinghaus, Über das Gedächtnis, Λειψία, 1885.
- Sebastian Leitner, So lernt man lernen, Herder, 1972.