Powtórki w odstępach: wróć do słowa tuż przed tym, jak je zapomnisz
Przeczytanie słowa dziesięć razy jednego wieczoru daje wrażenie, że je znasz. Tydzień później już go nie ma. Trzy powtórki, ale w różne dni, działają dużo lepiej.
Pod koniec XIX wieku niemiecki psycholog Hermann Ebbinghaus badał własną pamięć, ucząc się list bezsensownych sylab. Opisał zjawisko nazywane odtąd krzywą zapominania: tuż po nauce zapominamy szybko, potem coraz wolniej. A każda powtórka sprawia, że krzywa zaczyna się wyżej i staje się bardziej płaska.
Schemat poglądowy, bez skali.
Stąd pomysł powtórek w odstępach: wracać do słowa wtedy, gdy masz je właśnie zapomnieć, w coraz dłuższych odstępach (następnego dnia, kilka dni później, potem po kilku tygodniach). W latach 70. niemiecki dziennikarz Sebastian Leitner zrobił z tego prostą metodę z fiszkami i pudełkiem z przegródkami: znane słowo przesuwa się o jedną przegródkę i wraca później, nieznane wraca na początek.
- Hermann Ebbinghaus, Über das Gedächtnis, Leipzig, 1885.
- Sebastian Leitner, So lernt man lernen, Herder, 1972.